خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابر می‌بارد و من می‌شوم از یار جداچون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا؟
۲
ابر و باران و من و یار ستاده به وداعمن جدا گریه‌کنان، ابر جدا، یار جدا
۳
سبزه نوخیز و هوا خرم و بستان سرسبزبلبل روی‌سیه مانده ز گلزار جدا
۴
ای مرا در ته هر موی به زلفت بندیچه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا
صفحهٔ ۱ از ۳