خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی وصف لبت ذکر زبان‌هادهانت در سخن اکسیر جان‌ها
۲
چو می‌خندد لب شکرفشانتز حیرت باز می‌ماند دهان‌ها
۳
ز عشقت کو به دل تخم وفا ریختمرا در سینه می‌ریزد سنان‌ها
۴
فلک را آه مظلومی چو من سوختچرا آتش نبارد ز آسمان‌ها
صفحهٔ ۱ از ۳