خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گم شدم در سر آن کوی، مجویید مرااو مرا کشت شدم زنده، ممویید مرا
۲
عمری از گم شدنم رفت و نمی آیم بازچون چنین است، شما نیز مجویید مرا
۳
بر درش مردم و آن خاک بر اعضای منستهم بدان خاک در آرید و مشویید مرا
۴
عاشق و مستم و رسوایی خویشم هوس استهر چه خواهم که کنم، هیچ مگویید مرا
صفحهٔ ۱ از ۲