خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شفاعت آمدم، ای دوست، دیده خود راکز او مپوش گل نودمیده خود را
۲
رسید خیل غمت ورنه ایستد جانمکجا برم بدن غم رسیده خود را
۳
به گوش ره ندهی ناله مرا، چه کنم؟چو ناشنیده کند کس شنیده خود را
۴
به رو سیاهی داغ حبش مکن پر رومر این غلام درم ناخریده خود را
صفحهٔ ۱ از ۳