خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا دمعی سارعت والهواوقد ذاب قلبی هو والنوا
۲
اسیرست ازان میر خوبان دلمبه دردی که هرگز ندیدم دوا
۳
اذا اشرق الشمش من صدغهفنعم الهوا فی جناتی هوا
۴
دلم خون شد و ناید ار باروتبر این ماجرا چشمم اینک گوا
صفحهٔ ۱ از ۲