خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا زید بنده غم عشق به جان خواهد داشتسر به خاک ره آن سرو روان خواهد داشت
۲
ای پسر، عهد جوانیست، زکوتی می دهروزگارت نه همه عمر جوان خواهد داشت
۳
چشم و ابرو منما، زانکه بلا خواهد خاستفتنه گر دست بدان تیر و کمان خواهد داشت
۴
بوسه ده، لیک به پروانه آن غمزه مدهکه ز شوخی همه عمرم به زیان خواهد داشت
صفحهٔ ۱ از ۳