خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون غم هجران او نداشت نهایتعاقبت اندوه عشق کرد سرایت
۲
وقت نیامد بتا، که از سر انصافسوی ضعیفان نظر کنی به عنایت
۳
غایت آنها که از جفای تو دیدمنور یقین داشت در دلم به سرایت
۴
گر تنم از دست غم ز پای در آمدسرنکشم، تا منم، ز قید وفایت
صفحهٔ ۱ از ۲