خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنده را با تو دوستداری خوستگر چه تو بنده را نداری دوست
۲
آن نه چشمی ست کز کرشمه نازدیده را هر نظر که هست در اوست
۳
گرد ابروی تست جای نمازباز در چشم بنده آب وضوست
۴
با من از زلف تو بد است، چه باک؟هر چه بد نیست، روی تو نیکوست
صفحهٔ ۱ از ۲