خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگار من امشب سر ناز داشتبر افتادگان چشم بد ساز داشت
۲
به یک جام باده به صحرا فگنددلم هر چه در پرده راز داشت
۳
به سویش نمی دیدم از بیم جانکه در چشم او مستی آغاز داشت
۴
ره من زد این بازمانده سرشککه چشم مرا از نظر بازداشت
صفحهٔ ۱ از ۲