خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۳۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار آمد و گلهای بوستان بشکفتبه خوش دلی و طرب روی دوستان بشکفت
۲
بدان صفت که گل از باد نشکفد به چمنز باده باده کشان را بهار جان بشکفت
۳
به دیده پرس که آبش چو آب در غلطیدز می چو عارض خوبان دلستان بشکفت
۴
گل از شراب بدانسان که بشکفد در جامبه کوی دوست گل از خون عاشقان بشکفت
صفحهٔ ۱ از ۲