خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بویی ز سر زلف نگارین به من آریدیک تار ازان طره مشکین به من آرید
۲
مخمورم و جانم به سوی می نگران استآن باده که در داد نخستین به من آرید
۳
خواهید که از خاک برآیم پس صد سالاز میکده بوی می رنگین به من آرید
۴
هر گه که غمی گشت پدید از دل، گفتمغم را نخورد جز دل غمگین به من آرید
صفحهٔ ۱ از ۲