خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب از تو وز شکر پیمانه ای چندرخ از تو وز ختن بتخانه ای چند
۲
چو در پیمودن آری خرمن حسنروان کن سوی ما پیمانه ای چند
۳
درازی هست در موی تو چندانکه می باید به هر مو شانه ای چند
۴
بیازارد گرت زان شانه موییبه پیشت بشکنم دندانه ای چند
صفحهٔ ۱ از ۳