خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا تا با تو افتاده ست پیوندنه در گوشم نصیحت رفت و نه پند
۲
دل من می جهد هر لحظه از جایبه دیدارت چنانم آرزومند
۳
ندارم صبر، اگر باور نداریبگیر، اینک بیا، دستم به سوگند
۴
که نی رسم محبت من نهادمکه رفته ست اول این حکم از خداوند
صفحهٔ ۱ از ۳