خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن سنبل که گل سر بار داردگل طبع مرا پر خار دارد
۲
ندارد گوییا قطعا سر منسر زلفش که سر بسیار دارد
۳
خط شیرین به زیر لب چو طوطی ستکه شکر پاره در منقار دارد
۴
تو خورشیدی و جانم ذره آساهوای عشقت، ای دلدار، دارد
صفحهٔ ۱ از ۲