خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک با کس دل یکتا نداردز صد دیده یکی بینا ندارد
۲
درخت دهر سر تا پای خارا استتو گل جویی و او اصلا ندارد
۳
جهان از مردمی ها مردمان رانویدی می دهد، اما ندارد
۴
کسی از هفت بام چرخ بگذشتکه باغ هشت در مأموا ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲