خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ببین تا دیده چند افسون نمایدکه خود را چون تویی بیرون نماید
۲
چو طالع شد رخ میمونت ما رازمانه طالع میمون نماید
۳
چو خورشید رخش بینم، مرا چشمبه هر دم نقش دیگرگون نماید
۴
به خرمنها سخن سنجد ترازولبت چون خنده موزون نماید
صفحهٔ ۱ از ۲