خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دوست که بود خصم جان شدآن صبر که داشتم نهان شد
۲
ما خود به حصور مرده بودیمخاصه که فراق در میان شد
۳
افسوس که شادیی ندیدموین عمر عزیز رایگان شد
۴
ای دوست، نیافتیم کامیدشمن به دروغ بدگمان شد
صفحهٔ ۱ از ۳