خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون سرو تو از قبا برآیدآه از من مبتلا برآید
۲
با یاد خط تو زنده گردمگر از گل من گیا برآید
۳
جایی که تو همچو مه برآییمه پیش رخت کجا برآید؟
۴
مه برنابد برابر توگر فرمایی، برابر آید
صفحهٔ ۱ از ۳