خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناز کن، ای گل، که سرو بوستانی می کشدناز تو بلبل به هر نوعی که دانی می کشد
۲
ابجد سبزه همی خواند بنفشه طفل وارپیر گشته است و دلش سوی جوانی می کشد
۳
لاله و نرگس قدح بر کف ز جا برخاستندیکدگر هر یک شراب ارغوانی می کشد
۴
نرگس از کف جام ننهد، گر چه از رنج خمارسرفگنده مانده چندان ناتوانی می کشد
صفحهٔ ۱ از ۲