خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه کند دل که جفای تو تحمل نکندکه اگر جان طلبی، بنده تامل نکند
۲
واجب است ار دهن غنچه بدوزند به خارتا در ایام جمالت سخن گل نکند
۳
هر که را چشم به رخسار گلی سرخ شده استشاید ار عیب سیه رویی بلبل نکند
۴
کوه غم گشتم و آن می کشم از هر مویتکه سر مویی از ان گونه تحمل نکند
صفحهٔ ۱ از ۲