خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل به تماشای چمن می رودباد به گلگشت سمن می رود
۲
آینه گشته ست ز عکس سمنآب که در زیر سمن می رود
۳
دوش شنیدم که به هر مجلسیاز دهن غنچه سخن می رود
۴
وقت بهار آمد و ایام گلآه که یار از بر من می رود
صفحهٔ ۱ از ۲