خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل در هوایت، ای بت عیار، جان دهدچون بلبلی که دور ز گلزار جان دهد
۲
از رشک زلف غالیه سای تو هر شبیگر جان بود به نافه تاتار جان دهد
۳
ابرو دو تا شده ست بر آن چشم پر خمارچون مشفقی که بر سر بیمار جان دهد
۴
ای ناخدای ترس، بران خسته رحم کنکز شوق آن دو لعل شکربار جان دهد
صفحهٔ ۱ از ۲