خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان به خواب و شبی چشم من نیاسایدچو دل به جای نباشد، چگونه خواب آید؟
۲
غلام نرگس نامهربان یار خودمکه کشته بیند و بخشایشی نفرماید
۳
چو مایه هست زکاتی بده گدایان راکه مال و حسن و جوانی به کس نمی‌آید
۴
کسی که در دل شب خواب بی غمی کرده استبر آب دیده بیچارگان نبخشاید
صفحهٔ ۱ از ۳