خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لعل لبت چو بر شکر شیرشکر ز لب تو چاشنی گیر
۲
از زلف بریدنت دل مندیوانه شد و برید زنجیر
۳
زلفش بگرفت و کرد در همفریاد هزار باد شبگیر
۴
می گیری و می زنی به تیرممن کشته شدم، ازین زد و گیر
صفحهٔ ۱ از ۲