خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تعالی الله، چه دولت داشتم دوشکه بود آن بخت بیدارم در آغوش
۲
چو در گرد سر خود گشتنم دادز شادی پای خود کردم فراموش
۳
دران چشمی که نی خفته نه بیدارنه بیهش بودم از بودن نه با هوش
۴
خوش آن حالت که گاه گفتن رازدهانم بود نزدیک بناگوش
صفحهٔ ۱ از ۳