خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب نگر وان دهان خندانشوان خم طره پریشانش
۲
روی چون بامداد تابستانزلف همچون شب زمستانش
۳
تیر بالای او بخست مرااز گشاد ره گریبانش
۴
دامن از ما همی کشد امروزچنگ ما روز حشر و دامانش
صفحهٔ ۱ از ۲