خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی زلفت شکسته نرخ سنبلگلستان رخت خندیده بر گل
۲
رسانده خط یاقوت تو ریحانکشیده خط به کافور تو سنبل
۳
عروسی را که او صاحب جمال استچو دریابد، گرش نبود تحمل
۴
چو ریش خستگان را مرهم از تستمکن در کار مسکینان تغافل
صفحهٔ ۱ از ۳