خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ترک رضای دل خودکام گرفتیمدر زاویه نیستی آرام گرفتیم
۲
بدنامی و آوارگی ما چو ز دل بودترک دل آواره بدنام گرفتیم
۳
دل زحمت خود برد ز ما و ز بلا رستآزاد نشد مرغ کزین دام گرفتیم
۴
تا سوختن عشق ز پروانه بدیدیمسودای همه سوختگان خام گرفتیم
صفحهٔ ۱ از ۳