خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منت هر شب که گرد کوی گردمز بهر آن رخ دلجوی گردم
۲
همی گوید که جان ده پیش رویمچه می گویم سر آن روی گردم
۳
همان تلخم که می گویی، همی گویکه گر بنوازیم، بد خوی گردم
۴
ز من دی یاد دادنت به بد گفتفدای گفت آن بدگوی کردم
صفحهٔ ۱ از ۳