خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا، جانا، که جانت را بمیرموگر میرم به جان منت پذیرم
۲
خلاص من بجویید، ای رفیقانکه من در قید مهر او اسیرم
۳
نظر گفتند داری با فقیرانمن مسکین نه آخر هم فقیرم
۴
نمی آید به گوشت ناله منکه گوش چرخ کر گشت از نفیرم
صفحهٔ ۱ از ۲