خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرخ آن روز که دیده بر رخت باز کنمتو مرا جانب خود خوانی و من ناز کنم
۲
چند گویی که «تو می نال که من می شنوم »این نه چنگ است که پیش تو چو مه ساز کنم
۳
سالها شد که نیابم خبر و در کویتدل بیرون شده را آیم و آواز کنم
۴
باغبانا، ز تو گه گه بود ار فرمانمبلبلم بر سر خود آیم و پرواز کنم
صفحهٔ ۱ از ۳