خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبزه ها نو می دمد بیرون رویممست در صحرای میناگون رویم
۲
دوستان مستند و باران می چکدهمچنان خیزان فرا بیرون رویم
۳
مطرب و می گر چه موجود است، لیکنخوبرویی نیست، آخر چون رویم
۴
ای صبا، آن سرو بالا را بخوانتا برون با آن رخ گلگون رویم
صفحهٔ ۱ از ۲