خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می خواستم که روزه گشایم نماز شامسر بر زد آفتاب جهانسوز من ز بام
۲
با قامتی که سرو سهی گر ببیندشیک پا ستاده تا به قیامت کند قیام
۳
برداشت پرده از رخ و چون روز عرضه کردبر من نماز صبح به وقت نماز شام
۴
کردم سلام و سر بنهادم به روی خاکهر چند سجده سهو بود از پی سلام
صفحهٔ ۱ از ۲