خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شب به دل تصور نازش فرو برمبا خون دل فسانه رازش فرو برم
۲
نازش که نیست بر لب شیرین، بر آن شومکاندر میان آن گه نازش فرو برم
۳
چون تیر بر کمان نهد او، خواهم از هوسپیکانهای دیده نوازش فرو برم
۴
شبها ز ذوق خاک درش در دهان کنمدر آب دیدگان نیازش فرو برم
صفحهٔ ۱ از ۲