خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۴۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما در این شهر پای بند توایمعاشق قامت بلند توایم
۲
مرده آن دهان چون پستهکشته آن لب چو قند توایم
۳
می دوانی و می کشی ما راچون بدیدی که در کمند توایم
۴
ای جفا بر دلم پسندیدهدوستی بود، ار سپند توایم
صفحهٔ ۱ از ۲