خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۵۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از همچو تویی برید نتوانبر تو دگری گزید نتوان
۲
تا چند کشم جفایت آخرمحنت همه عمر دید نتوان
۳
زین پس من و جور عشق و تسلیمکز آمده سر کشید نتوان
۴
غم سینه بسوخت، چون توان کرد؟خود پرده خود درید نتوان
صفحهٔ ۱ از ۳