خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۵۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آرزوی امیدوارانای مرهم درد دل فگاران
۲
از دشمنی آنچه بود، کردیای دوست، چنین کنند یاران؟
۳
تا سایه زلف تو بدیدمدیوانه شدم چو سایه داران
۴
افگند تنم چو موی باریکدر زیر گلیم سوگواران
صفحهٔ ۱ از ۳