خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۵۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تیغ بر کشیده چو مردم کشندگانزنجیر تو به گردن گردن کشندگان
۲
از رفتن تو مرده شود زنده زیر خاکجانا، مرو که باز بمردند زندگان
۳
چون تو یکی نیافت اگر آب چشم منهر چند گشت گرد جهان چون دوندگان
۴
هر بامداد بر سر راهت روم به دردپرسم حکایتت همه روز از روندگان
صفحهٔ ۱ از ۲