خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به زمانه شد خبر از مه با کمال توشیفته گشت عالمی ز ابروی چون هلال تو
۲
تا به دو هفته ماه اگر راست کند جمال توتیز نگاهش اوفتد هر شبی از کمال تو
۳
از خطت ار چه کشته شد خلق بترس از خدانامه او سیاه باد از رقم وبال تو
۴
قرعه دروغ می زنم بهر صبوری، ارنه کودولت آنکه بنگرم روی خجسته فال تو
صفحهٔ ۱ از ۳