خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق و دیوانه ام، سلسله یار کوسینه ز هجران بسوخت، شربت دیدار کو
۲
گر چه گلستان خوش است، ورچه چمن دلکش استآن همه دیدم، ولی آن گل رخسار کو
۳
ناله هر عاشقی از دل افگار خویشاز من مسکین مپرس کان دل افگار کو
۴
نقش من بت پرست هست به کشتن سزاتیغ سیاست کجاست، بازوی این کار کو
صفحهٔ ۱ از ۲