خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم زلف بر دست صبا دهمرا خون، غیر را مشک ختا ده
۲
بسی کس چشم می دارند لطفتمرا خاک و کسان را توتیا ده
۳
از آن می کت چو خون من حلال استپیاله خود خور و شربت به ما ده
۴
بکش از یک نظر، چون کشته گردمیکی دیگر بیفگن، خونبها ده
صفحهٔ ۱ از ۳