خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای در دل من چو جان نشستهدر سینه درون نهان نشسته
۲
بالات که راست کرده تیری ستتیری ست به مغز جان نشسته
۳
من رفتن جان چگونه خواهمتو شوخ چو در میان نشسته
۴
جان بر لبم آمد و نرفتهتا نام تو بر زبان نشسته
صفحهٔ ۱ از ۲