خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شب از سودای آن زلف سیاهبگذرانم از فلک من دود آه
۲
گر کنی دعوی خوبی، می رسدشاهدان داری دو رخ چون مهر و ماه
۳
ماه را با ابرویت نسبت کنمشرمساری چون نبینم زین گناه
۴
خون چندین سوخته در گردنشآنکه نامش کرده ای زلف سیاه
صفحهٔ ۱ از ۲