خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع فلک برآید با آتشین زبانهساقی نامسلمان درده می مغانه
۲
کشتی من روان کن مانا کرانه یابمدریای غم ندارد چون هیچ جا کرانه
۳
چون توبه ام شکستی گر نیست وجه بادهبفروش خانه من با آن شرابخانه
۴
می نیم خورد خود ده ور پاره برنجیدل بر لب تو دارم، می خواستن بهانه
صفحهٔ ۱ از ۳