خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه به زلف تو گر شود بستههر زمان خوب تر شود بسته
۲
گر به زلف تو چشم بگشایمموی در مو نظر شود بسته
۳
چون گشایی دهان شیرین راتنگهای شکر شود بسته
۴
گر ز جورت به چرخ ناله کنمچرخ را هفت در شود بسته
صفحهٔ ۱ از ۲