خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبت در سخن انگبین ریختهرخت مشک بر یاسمین ریخته
۲
از آن روی و موی دلاویز تستدلم در شب و روز آویخته
۳
چو باد صبا دید رخسار توبه گل گفت «کای روی تو ریخته
۴
برانگیختی بر من اسپ جفادگر تا چه ها باشد انگیخته؟»
صفحهٔ ۱ از ۲