خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخساره مکن راست به جایی که تو باشیور راست کنی، طرفه بالایی که تو باشی
۲
گفتی چو ببینی رخ ما را غم خود خوراز جان که کند یاد به جایی که تو باشی؟
۳
از دیده نیفتد گذرش بر تو نگوییتا خاک شوم در ته پایی که تو باشی
۴
شاید که نیاری به نظر ملک جهان رادر کلبه احزان گدایی که تو باشی
صفحهٔ ۱ از ۲