خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۸۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد آن شادی جان بر ما دیشادی افزود مرا بر شادی
۲
پایش افتادم و لب بگرفتمگفت، بگذار، کجا افتادی؟
۳
گفتم آن کردم، چون باد صبااز دل غنچه گره نگشادی
۴
سرو در آرزوی بندگیتگله ها می کند از آزادی
صفحهٔ ۱ از ۲