خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۸۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو کار جهان نیست جز بیوفاییدرو با امید وفا چند پایی
۲
رها کن، چرا می کنی قصر و ایوانبه جایی که نبود امید رهایی
۳
بلند آفتابی ست هر یک که بینیبگرد اندرو در هوای هوایی
۴
اگر آدمی غرقه گردد به دریااز آن به که با کس کند آشنایی
صفحهٔ ۱ از ۲