خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل آمد و همه در باغ با می و جامیمن و خرابه هجر و غم گل اندامی
۲
هوای دیدن گل شد، روا مدار، ای دوستکه بی رخت گذرانم چنین خوش ایامی
۳
ز جام خویش فرو ریز جرعه ای به سرمکه سرخ روی شوم، گر نمی دهی جامی
۴
یکی خبر به گل نو همی رسان، ای بادکه مرد بلبل و تو در شکنجه دامی
صفحهٔ ۱ از ۳